CAMERA
Plateau of Arakan

Iv’e been here Arakan for 2 times already and it always reminds me that nature is really part of human being.

My first time in Arakan:

This was my first time solo climb of my career as a mountain hiker. This adventure is part of my oplan 3 spot which my goal is to go 3 places in BUDA area in 2 days. My first stop was here in Arakan. From campo uno eh sumakay ako nang habal-habal for 160 pesos kasi solo lang ako so I have to pay for two para hindi naman lugi ang driver. ( but for me it’s overcharege kasi kung ako lang eh pwede kong lakarin from campo uno til sa drop point ng Arakan). Anyway kasi nga first time so go nalang ako then from the jump point eh walang guide para samahan ako. So what I did was to do it by my own. Kung baga tnaong-turo lang. But along the way eh paano ka magtatanong kung wala namang tao sa buong valley. Buti nalang may dumaan at nagturo siya nang daan but for me eh tinuro niya eh mali rin or ako ang mali? hehehehe. Nang isang pagkakataon na halos isang oras na ako naglalakad eh napahinto ako kasi tila dead-end na at alam kong wala nang tao na tatalon sa isang bangin kasi wala namang foot step akong nakita. So sabi ko sa sarili ko “Yes! naligaw na ako”. At parang instant noodles lumabas ang aking survival human instinct. I have to stay silence at stay relax lang at i sharpen ang eardrum then boom may aso akong narinig. Nang nahanap ko ang aso eh ankita ko agad ang mga bata na nandoon so agad agad akong lumapit at buti nalang eh meron ang father nila doon. Humingi ako nang tulong na kung maari ay I guide ako papuntang Falls. Pumayag naman ang kanilang ama. So my guide name is Jolina and the other one is di ko na maalala.

Ang malaking katanungan na tumatakbo sa isipan ko noon eh bakit iba yata ang trail na dinadaanan namin na kung saan eh di naman ito ang nakikita ko sa mga blog. And take note po, ang hirap nang trail na nilakad namin pababa as in mahirap pa ata sa Mount Apo ang nilakad namin. Merong isang bangin doon na almost kiss the wall na. Grabe ka kitig at masukal ang trail na halos kailangn ko pang gumapang at hablutin ang mga punong-sanga para lamang maka survive sa trail na yon. Kaya dahil sa makunat na candy na kinain ko sa bus at sa kiss the wall “kuno”. Nawalan nang hangin ang tiyan ko at tila nahihilo at himihina ang aking katawan. WHHHHAAATTT!!!!! yan ang unang dumampi sa aking isipan dahil nasa 45 percent pa ako sa aking paglalakbay, 15 kilos ang dala at wala pang taas na sinasabi nilang mahirap eh tumba na ako. Nag pakuha ako nang tubig kay jolina kayat habang ako ay natutulog eh nagmunimuni muna ako kung ano ba ang ginagawa ko sa lugar na yun. Kailang ko na ba ng tulong, dito na ba ako matutulog, paano kung iiwanan ako bigla nang mga batang ito, paano kung tatagal pa ang panghihina ng katawanko. Yan ang mga tanong ko sa aking sarili habang ako ay nagiisip kung ano ang gagawin ko. Hehehehe.

Pero ang experience na yan eh sa ibang trail po and I called it Polka Dots Trail.

 

Ang second time ko naman is 65 percent less ang hirap. Kasi may guid at may dala pa silang tali for our safety. Marami din kami so I compare mo na solo at marami sa ganito klasing trail eh sa marami nalang ako. Yahoooo… marami kasi chiks eh. Same with my first experience we rode a motorcycle ang pagkakaiba lang eh sumakay ako sa isan skycycle na kung saan ito yata ang nagpahirap sa akin sa buong tour ko sa ikalawang pagkakataon. Walking with guide will really hep you para di rin masayang ang oras mo sa kakahanap nang trail. And sa second time ko doon na kami naglakad sa open area so for the firstime eh nakita ko talaga ang tuktok nang Bani falls.

CAMERA
Second time in Arakan Valley

Much ok na ang aking experience dito without any problem except lang doon sa motorcycle na sinakyan ko.

PART TWO: Matigol Falls/Bani Falls

For more details please visit us at:

http://www.lakingdavao.weebly.com

Facebook: Laking Davao

Youtube: Laking Davao

Advertisements